Kahvesini yudumlarken düşünüyordu, kahvesini yudumlayan bir adam ne düşünürse onu: kahvenin kokusunu içine çekip birazdan yapacağı uyandırıcı etkiye hazırlanmasını sağlayacak uyanmış birkaç düşünce. Uyumamaya karar vermişti. Uyumak sadece ilhamını köreltmekle kalmıyor, ayrıca zamanını da çalıyordu. uyuyunca bütün düşünceleri sıraya dizilip, paketlenip beynindeki o güzel raflara konulmuyor muydu? bu kesinlikle onun istediği şey değildi. belki biraz temizlik işe yarayabilirdi düşüncelerinde, ama düzen? bu kesinlikle onun yeteneğini körelten gereksiz insan saçmalıklarından biriydi. evet, emin olduğu tek şey bu olduğundan işe uygulamaya karar vermişti. şu ana kadar da görünür yan etkisi yoktu, sürekli yeni düşünceler kafasındaki girdaptan fırlayıp klavyesine sıçrıyor, kendi kendine büyüyüp diğerlerini de peşinden sürüklüyordu. Bu durum daha ne kadar sürecek bilemezdi, ama sonsuza kadar sürmeyeceğini bildiği halde ummaktan başka çaresi yoktu. Hem bir yerde durması gerekecekti değil mi? yazdıklarını yayınlamazsa nasıl bir işe yarayabilirdi?…
