güneşli bir günün akşamı, hava sıcak ama terli değilim. hava kararmadı gerçi tam, akşamüstü diyelim biz ona. Kulaklarım dışında hiçbir yerime odaklanamıyorum. kulaklarım o kadar dolu ki ve o kadar meşgul ki gelen sesleri işlemekle; bir davul, bir çocuk sesi -çok sinir bozucu-, sert bir vokal, gıcırdayan bir keman, televizyon gürültüsü, do, re, mi… hepsi beynimin içinde 100 kat yükseltilmiş bir biçimde yankılanıyor.
Çok sinirliyim.
